Gustaw – charakterystyka postaci ostatnidzwonek.pl
      Śluby panieńskie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Śluby panieńskie

Gustaw – charakterystyka postaci

Gustaw jest najważniejszą, najbardziej dynamiczną postacią komedii Aleksandra Fredry, ponieważ jest pomysłodawcą wszystkich intryg, a co za tym idzie – to za jego udziałem utwór bawi czytelników i widzów po dziś dzień.

Na początku dzieła jest beztroskim i oddanym zabawie przystojnym fircykiem, cieszącym się powodzeniem u kobiet, wymykającym się w nocy na bale i hazard. Według Klary był: „warszawską laleczką”, „Próżny, zły, dumny, zakochany w sobie...”, a Radost – niepotrafiący „utemperować” charakteru synowca - dostrzegał w jego charakterze zbyt dużą pewność siebie: „Rozsądku mało, pewności za wiele”. Dobre cechy zdawała się widzieć w nim jedynie Dobrójska: „Gustaw - pewnie, jak każdy, ma swoje przywary, / Ale młody, przystojny... (…)I wiem, że jego serce lepsze niźli głowa”, która w ostatniej scenie powierzyła mu córkę.

Choć wiedział, że wuj sprowadził go do majątku swej dawnej znajomej – Dobrójskiej – by umożliwić mu staranie się o rękę jej córki Anieli, to jednak Gustaw nie spełnia postawionych przez Radosta wymagań. Nie angażuje się w okazywanie zainteresowania dziewczynie, którą traktuje jak „wieśniaczkę”. Wiedząc, że jako wychowanek stryja nie może mu się sprzeciwić i odmówić małżeństwa (tu ukazanego na początku jako rodzaj umowy, transakcji), dokłada wszystkich sił, by opóźnić momentu ostatecznego pożegnania kawalerskiego stanu. Odkłada zaręczyny, jak tylko może, choć nie zdobywa się na oświadczenie, że nie kocha Anieli. Za to wielokrotnie daje jej przykłady swej arogancji i lekceważenia, czego najznakomitszym przykładem jest scena, gdy zasypia w towarzystwie panien i gospodyni. Później ironicznie się tłumaczy: „No, spałem – prawda; ale z drugiej strony: / Trudno kochanka uśpi huk młodzieży, / Łacno głos fletów, głos kobiet pieszczony”.

Aniela wzbudza zainteresowanie hulaki, lekkoducha i fircyka dopiero w chwili, gdy staje się dla niego „przeszkodą do pokonania”. W momencie, w którym dowiaduje się o ślubach panien, zdobycie ręki jednej z nich traktuje jak wyzwanie. Obudziwszy w sobie instynkt zdobywcy, zaczyna starać się o przychylność dziewczyny. Złe wrażenie, które pozostawił po sobie, zasypiając w obecność niewiast, odbiera jako dodatkową przeszkodę, którą musi pokonać, by potwierdzić swoją męskość i spryt. W dalszej części komedii Gustaw daje wielokrotne przykłady na swą inteligencję, energiczność i wrażliwość, znajomość kobiecej psychiki. Realizując misternie zaplanowaną intrygę, wplata w nią wszystkie inne osoby dramatu, przez co staje się jego pierwszoplanowym bohaterem, najmocniej zaakcentowaną postacią.


W Ślubach panieńskich nie odnajdziemy typowego bohatera romantycznego, lecz Gucia - nieczującego buntu wobec świata, lecz bunt wobec „umowy”, jaką zawarli Radost i Dobrójska. Młodzieniec nie miał zamiaru przeciwstawić się woli „dorosłych”, lecz dokładał wszelkich starań, by opóźnić moment zaręczyn. Buntował się wobec nudy i przewidywalności zalotów, monotonności wiejskiej atmosfery, jednostajnemu, zaplanowanemu życiu przy boku niekochanej, lecz pięknej i mądrej żony. Jego bunt nie przejawiał się brakiem chęci do życia, samobójczymi próbami czy marazmem – Gucio buntował się aktywnie.

Fredro kreacją energicznego, aktywnego i zaangażowanego młodzieńca ośmieszył romantycznego bohatera: nieszczęśliwego, cierpiącego, bezradnego, czekającego na śmierć kochanka, czego bezpośrednim dowodem może być zestawienie Gucia z Gustawem (IV część Dziadów), zdrabniając imię, jakby chciał dowieść, iż w jego bohaterze nie ma nic z pompatyczności i wyniosłości mickiewiczowskiej postaci.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Życiorys Fredry
Geneza „Ślubów panieńskich”
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Twórczość Aleksandra Fredry
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Gustaw – charakterystyka postaci
Albin – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci





Tagi: