Geneza „Ślubów panieńskich” ostatnidzwonek.pl
      Śluby panieńskie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Śluby panieńskie

Geneza „Ślubów panieńskich”

Aleksander Fredro rozpoczął pisanie komediowego utworu dramatycznego Magnetyzm pod koniec 1826 roku, kończąc pierwszą wersję już na początku 1827. Dramat– czteroaktowy utwór napisany trzynastozgłoskowcem – w chwili ukończenia nosił już jednak inny tytuł, a mianowicie: Nienawiść mężczyzn.

W Nienawiści mężczyzn występowały postacie, które odnalazły swe odpowiedniki w Ślubach panieńskich. Klara nosiła w pierwowzorze imię Laura, natomiast Albin – Erazm.

Na ostateczny kształt komedii zaczęły mieć wpływ osobiste problemy pisarza, który, gdyby nie one – wystawiłby ówczesną wersję w warszawskim teatrze. Nie uczynił jednak tego, ponieważ nie był autorem utworu o nieszczęśliwej miłości (taki był temat tamtej wersji dzieła) wówczas, gdy jego długoletnia ukochana – Zofia Skarbkowa - przeżywała problemy z unieważnieniem swego małżeństwa z innym mężczyzną. Fredro, przekonany o szybkim poślubieniu kobiety, załamał się na wieść, że nie będzie to takie łatwe, jak przypuszczał. Wrażliwy, przestał tworzyć i zabiegać o wystawienie Nienawiści mężczyzn.

Gdy w 1828 roku został w końcu szczęśliwym małżonkiem Zofii, zaczął odzyskiwać siły i interesować się wystawieniem sztuki. Niestety, niepomyślne wypadki, które stały się jego udziałem (zmarł jego ojciec Jacek, wybuchło powstanie listopadowe) spowodowały, że ponownie zajął się pisaniem dopiero w 1832 roku.

Ostateczna wersja sztuki nie podejmuje już problemu nieszczęśliwego uczucia i jego konsekwencji, lecz jest apoteozą miłości i walki o jej poznanie. Ostateczny tytuł dramatu, który opublikowano w 1832 roku, brzmiał Śluby panieńskie. Miłośnicy teatru mieli okazję obejrzeć premierę we lwowskim teatrze (ówczesny tytuł dzieła: Magnetyzm serca), a rok później – 16 listopada 1834 roku – nową komedię Aleksandra Fredry, zatytułowaną Śluby panieńskie, poznali krakowianie.

Podwójna wersja tytułu dramatu, znana o dziś dzień, pojawiła się w pierwszym wydaniu tomu IV Komedii Aleksandra Fredry.

Głównym tematem utworu, polemizującego z wizją Franza Mesmera, jest miłość, ponieważ pisarz przeżywał w momencie pisania dzieła rozterki uczuciowe (był zakochany w Zofii Skarbkowej, żyjącej w separacji z mężem). Fredro starał się w swej sztuce wyśmiać tezy Mesmera, który wierzył w istnienie mitycznej siły oddziałującej na otoczenie.





On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Premiera komedii odbyła się w teatrze:
a) lwowskim
b) lubelskim
c) warszawskim
d) krakowskim
Rozwiązanie

„Śluby panieńskie” nie nosiły tytułu:
a) Nienawiść serca
b) Magnetyzm
c) Magnetyzm serca
d) Nienawiść mężczyzn
Rozwiązanie

Aleksander Fredro rozpoczął pisanie komediowego utworu dramatycznego pod koniec:
a) 1826 roku
b) 1828 roku
c) 1832 roku
d) 1830 roku
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Życiorys Fredry
Geneza „Ślubów panieńskich”
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Twórczość Aleksandra Fredry
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Gustaw – charakterystyka postaci
Albin – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci





Tagi: