„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe ostatnidzwonek.pl
      Śluby panieńskie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Śluby panieńskie

„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe

Osoby:
PANI DOBRÓJSKA – matka Anieli
ANIELA – córka Dobrójskiej, przeznaczona na żonę Gustawa
KLARA – kuzynka Anieli
RADOST – stryj Radosta, dawny narzeczony Dobrójkiej
GUSTAW – bratanek Radosta, przeznaczony na męża Anieli
ALBIN – sąsiad Dobrójskiej, od dwóch lat starający się o rękę Klary
JAN – służący Dobrójskiej

Akcja rozpoczyna się na wsi, w dużym pokoju, w domu pani Dobrójskiej.

AKT 1
Scena pierwsza
Jan


Jan oczekuje powrotu panicza Gustawa.

Jan czekał pod drzwiami na powrót panicza Gustawa, który miał pojawić się o trzeciej w nocy. Słońce już wschodziło, a jego jeszcze nie było: „«Czekaj mnie, nie śpij, powrócę o trzeciej» - / Piękna mi trzecia! Słońce jak w dzień świeci”. Lokaj podejrzewał, że młodzieniec oddawał się gdzieś hazardowi: „A mój pan drogi gnie sobie parole / Albo z butelką…albo… No! Już milczeć wolę”..

Scena druga
Jan, Radost


Do czuwającego Jana podchodzi Radost – stryj Gustawa. Pyta lokaja, czy jego bratanek jeszcze śpi, a po wymijających odpowiedziach służącego zgaduje prawdę o miejscu pobytu młodzieńca.

Do czekającego pod drzwiami Jana podszedł Radost pytając, czy Gustaw (jego bratanek) jeszcze śpi. Usłyszał: „Jak zabity, panie”. Gdy chciał na własne oczy sprawdzić, Jan zastąpił mu drogę mówiąc, by nie budził panicza, ponieważ całą noc męczyła go migrena i zasnął dopiero nad ranem. Gdy jednak Radost zamierzał uchylić drzwi, wówczas lokaj wyznał prawdę: panicz pojechał wczoraj do Lublina

Dwór Dobrójskiej położony był o milę od Lublina. Fredro często umieszczał akcję swych komedii właśnie w takich rejonach. W tamtych stronach przeżył pierwszą miłość do panny Anieli Trembickiej .

Teraz Jan stał pod drzwiami, pilnując, by otworzyć okno w momencie, gdy pojawi się Gustaw. Panicz miał przemknąć niezauważony.


Radost, usłyszawszy te słowa, bardzo się wzburzył – jego bratanek wymknął się z domu przed zbliżającym się własnym weselem: „Przez okna łazić śród jasnego rana! / To waryjata prawdziwie dowodzi. / I kiedyż wróci na swoje wesele? / O, muszę, muszę cugli mu przykrócić! / O, czego nadto, tego i za wiele!”. W tym momencie pojawił się nocny hulaka.

Scena trzecia
Gustaw, Jan, Radost

Pojawia się Gustaw, nieświadomy obecności Radosta.

Gustaw wszedł przez okno, przepraszając od progu Jana, że musiał czekać na niego całą noc i nie mógł położyć się na spoczynek: „Trochem się spóźnił”. Ubolewał, że na dworze „wicher, deszcz, zimno – psa by nie wygonił”.

Akcja komedii rozgrywa się późną jesienią, czego potwierdzeniem jest cytat opisujący panujące warunki atmosferyczne: „wicher, deszcz, zimno”.

Scena czwarta
Radost, Gustaw


Radost czyni bratankowi wymówki z powodu niewłaściwego zachowania przyszłego męża, a ten opowiada o balu, w którym uczestniczył.

Gustaw dopiero po chwili spostrzegł obecność stryjaszka Radosta, który cierpliwie czekał, aż bratanek go dostrzeże. Zmieszany zapytał wuja, czemu ten już wstał, lecz nie uzyskał odpowiedzi. Radost przywitał go ozięble i zapytał, czy – robiąc sobie nocne wycieczki - myśli poważnie o ożenku: „Mój Gustawie, powiedz mi – chcesz czy nie chcesz żony?”. Po chwili poprosił Gustawa o przykładne zachowanie, ponieważ przebywali w gościnie u pani Dobrójskiej, opiekującej się młodzieńcem - swym przyszłym zięciem.

Okazało się, że dama znała rodziców Gustawa, z którymi łączyły ją przyjacielskie stosunki. Radost tłumaczył, że jego krewny nie może wykradać się oknem w nocy, ponieważ tak nie wypada, na co usłyszał zapewnienia, że nie zawiedzie człowieka, który był dla niego jak ojciec i przyjaciel: „O, jesteś dla mnie skarb, przyjaciel drogi, / Dzięki ci, dzięki za twoje przestrogi (…) Mój przyjacielu, mój ojcze kochany!”. Gucio obiecał poprawę, zaznaczając przy tym, że nuda panująca w domu popycha go w kierunku zabawy. Podkreślał, ze wszyscy byli dla niego łaskawi, za co czuł wdzięczność. W chwili ślubu zamierzał się ustatkować. Zapewnienia te spowodowały, że Radost przestał się złościć. Zaczął mieć nadzieję, że Aniela – córka pani Dobrójskiej, a przyszła żona Gustawa, polubi choć trochę jego bratanka.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Dorożka Radosta była zaprzężona do kobyły o maści:
a) dereszowatej
b) siwej
c) kasztanowej
d) pstrokatej
Rozwiązanie

Ojciec Klary cenił:
a) prawdomówność
b) prawdziwe uczucie
c) złoto
d) pieniądze
Rozwiązanie

Według teorii magnetyzmu człowiek posiada zdolność oddziaływania na innych za pomocą:
a) duchowej siły
b) urody
c) magnesu
d) gestów
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Życiorys Fredry
Geneza „Ślubów panieńskich”
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Twórczość Aleksandra Fredry
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Gustaw – charakterystyka postaci
Albin – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci





Tagi: