„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe ostatnidzwonek.pl
      Śluby panieńskie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Śluby panieńskie

„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe

Osoby:
PANI DOBRÓJSKA – matka Anieli
ANIELA – córka Dobrójskiej, przeznaczona na żonę Gustawa
KLARA – kuzynka Anieli
RADOST – stryj Radosta, dawny narzeczony Dobrójkiej
GUSTAW – bratanek Radosta, przeznaczony na męża Anieli
ALBIN – sąsiad Dobrójskiej, od dwóch lat starający się o rękę Klary
JAN – służący Dobrójskiej

Akcja rozpoczyna się na wsi, w dużym pokoju, w domu pani Dobrójskiej.

AKT 1
Scena pierwsza
Jan


[sr]Jan oczekuje powrotu panicza Gustawa. [/sr]

Jan czekał pod drzwiami na powrót panicza Gustawa, który miał pojawić się o trzeciej w nocy. Słońce już wschodziło, a jego jeszcze nie było: „«Czekaj mnie, nie śpij, powrócę o trzeciej» - / Piękna mi trzecia! Słońce jak w dzień świeci”. Lokaj podejrzewał, że młodzieniec oddawał się gdzieś hazardowi: „A mój pan drogi gnie sobie parole / Albo z butelką…albo… No! Już milczeć wolę”..

Scena druga
Jan, Radost


[sr]Do czuwającego Jana podchodzi Radost – stryj Gustawa. Pyta lokaja, czy jego bratanek jeszcze śpi, a po wymijających odpowiedziach służącego zgaduje prawdę o miejscu pobytu młodzieńca. [/sr]

Do czekającego pod drzwiami Jana podszedł Radost pytając, czy Gustaw (jego bratanek) jeszcze śpi. Usłyszał: „Jak zabity, panie”. Gdy chciał na własne oczy sprawdzić, Jan zastąpił mu drogę mówiąc, by nie budził panicza, ponieważ całą noc męczyła go migrena i zasnął dopiero nad ranem. Gdy jednak Radost zamierzał uchylić drzwi, wówczas lokaj wyznał prawdę: panicz pojechał wczoraj do Lublina

[nr]Dwór Dobrójskiej położony był o milę od Lublina. Fredro często umieszczał akcję swych komedii właśnie w takich rejonach. W tamtych stronach przeżył pierwszą miłość do panny Anieli Trembickiej[/nr].

Teraz Jan stał pod drzwiami, pilnując, by otworzyć okno w momencie, gdy pojawi się Gustaw. Panicz miał przemknąć niezauważony.


Radost, usłyszawszy te słowa, bardzo się wzburzył – jego bratanek wymknął się z domu przed zbliżającym się własnym weselem: „Przez okna łazić śród jasnego rana! / To waryjata prawdziwie dowodzi. / I kiedyż wróci na swoje wesele? / O, muszę, muszę cugli mu przykrócić! / O, czego nadto, tego i za wiele!”. W tym momencie pojawił się nocny hulaka.

Scena trzecia
Gustaw, Jan, Radost

[sr]Pojawia się Gustaw, nieświadomy obecności Radosta.[/sr]

Gustaw wszedł przez okno, przepraszając od progu Jana, że musiał czekać na niego całą noc i nie mógł położyć się na spoczynek: „Trochem się spóźnił”. Ubolewał, że na dworze „wicher, deszcz, zimno – psa by nie wygonił”.

[nr]Akcja komedii rozgrywa się późną jesienią, czego potwierdzeniem jest cytat opisujący panujące warunki atmosferyczne: „wicher, deszcz, zimno”.[/nr]

Scena czwarta
Radost, Gustaw


[sr]Radost czyni bratankowi wymówki z powodu niewłaściwego zachowania przyszłego męża, a ten opowiada o balu, w którym uczestniczył. [/sr]

Gustaw dopiero po chwili spostrzegł obecność stryjaszka Radosta, który cierpliwie czekał, aż bratanek go dostrzeże. Zmieszany zapytał wuja, czemu ten już wstał, lecz nie uzyskał odpowiedzi. Radost przywitał go ozięble i zapytał, czy – robiąc sobie nocne wycieczki - myśli poważnie o ożenku: „Mój Gustawie, powiedz mi – chcesz czy nie chcesz żony?”. Po chwili poprosił Gustawa o przykładne zachowanie, ponieważ przebywali w gościnie u pani Dobrójskiej, opiekującej się młodzieńcem - swym przyszłym zięciem.

Okazało się, że dama znała rodziców Gustawa, z którymi łączyły ją przyjacielskie stosunki. Radost tłumaczył, że jego krewny nie może wykradać się oknem w nocy, ponieważ tak nie wypada, na co usłyszał zapewnienia, że nie zawiedzie człowieka, który był dla niego jak ojciec i przyjaciel: „O, jesteś dla mnie skarb, przyjaciel drogi, / Dzięki ci, dzięki za twoje przestrogi (…) Mój przyjacielu, mój ojcze kochany!”. Gucio obiecał poprawę, zaznaczając przy tym, że nuda panująca w domu popycha go w kierunku zabawy. Podkreślał, ze wszyscy byli dla niego łaskawi, za co czuł wdzięczność. W chwili ślubu zamierzał się ustatkować. Zapewnienia te spowodowały, że Radost przestał się złościć. Zaczął mieć nadzieję, że Aniela – córka pani Dobrójskiej, a przyszła żona Gustawa, polubi choć trochę jego bratanka.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Śluby panieńskie dziecinnymi zamiarami:
a) nazwał Gustaw
b) nazwała Aniela
c) nazwał Radost
d) nazwała Dobrójska
Rozwiązanie

Albin starał się o Klarę od:
a) pół roku
b) roku
c) 2 lat
d) 5 lat
Rozwiązanie

Karczma, do której udawał się Gucio nosiła nazwę:
a) „Pod siwym Rumakiem”
b) „Pod czarnym Orłem”
c) „Pod kapitańskim Hakiem”
d) „Pod złotą Papugą”
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Życiorys Fredry
Geneza „Ślubów panieńskich”
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Twórczość Aleksandra Fredry
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Gustaw – charakterystyka postaci
Albin – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci





Tagi: